Home

Hallo allemaal,

Eerst maar even mijn excuses voor het verkeerde onderschrift bij de foto van de neushoorn. Bril vergeten! Sorry.

Het is hier druk. Het huis zit echt bomvol. Overal staan bedjes en de kindjes kruipen over elkaar heen. We hebben nu twintig kinderen.
Er is ook een echt huilkindje bij.Erg zielig maar soms ook om gek van te worden.
Er zijn weer drie kindjes bijgekomen.Eentje van vier en eentje van twee maanden waarvan de moeders in de gevangenis zitten. Ze zijn gearresteerd wegens  bedelen.Het kindje is een week oud,
is erg klein en waarschijnlijk prematuur. Hij zit nog erg ruim in zijn velletje.
De moeder kwam hem zelf brengen. Ze wil hem niet. Ze wilde hem zelfs geen borstvoeding geven en het ventje heeft een week geleefd op suikerwater.

Hallo trouwe lezers.
Hier nog wat foto's voor jullie.
Ik hoop dat ik nog iets op mijn weblog kan schrijven voordat ik naar huis ga. Zoniet, dan schrijf ik de laatste als ik weer thuis.

Groetjes.

 
Weer even een berichtje van mij.
Al ruim een week zit ik nu bij het tweede project. Het is heel ander werk. Het is een kindertehuis waar weeskinderen wonen maar ook andere kinderen. Zo zijn er b.v. twee meisjes van ongeveer twee jaar die verkracht zijn. Lulu is hierdoor besmet met HIV en krijgt zo klein als ze is, al
aidsremmers. Bovendien zijn deze meisjes natuurlijk behoorlijk getraumatiseerd.
Als je ze een schone luier aan wil doen houden ze hun handjes voor hun onderkant en hun beentjes gesloten.
Ook zitten er kindjes die te vondeling zijn gelegd. En zelfs een kindje dat gestolen is maar waarvan men de ouders niet meer kunnen vinden. Erg triest dus allemaal

Morgen vlieg ik naar Durban om daar nog een maand te werken. Deze week afscheid genomen van het Human Dignity Centre. Ik zal de kinderen, de staf en mijn collega's erg gaan missen, maar bij het volgende project zal het ook wel goed gaan.

Vorige week hebben we een vrijwilligersdag gehad. We zijn bij alle projecten van Be More geweest die er in P.E. zijn. Was leerzaam en ook leuk om al die andere vrijwilligers te ontmoeten.

De dag daarna hadden we groot feest op HDC. De kinderen die naar de basisschool gaan hebben een diploma gekregen. Er waren veel genodigden, ouders en natuurlijk de kinderen zelf. Ze waren o zo trots en zagen er prachtig uit. Hier doen we het allemaal voor. We hopen dat ze o.a. hierdoor zelfvertrouwen krijgen.

Nog een korte aanvulling met foto's op het vorige bericht.
Ook heb ik een paar aanpassingen in mijn vorige bericht gemaakt omdat er een onwaarheid in stond (klonk wel spannend...).

Marion

Deze week was wat het werk betreft niet veel anders ten opzichte van vorige week. Weer in de klassen geholpen. De kinderen worden steeds aanhankelijker en dat is erg lief. Als ze 's morgens om acht uur door de ouders gedropt worden, vliegen ze ons om de hals.Totdat ze hun ontbijt krijgen, spelen we met ze. De leeftijden variëren van ongeveer twee tot zes jaar.
Dorinda en ik zijn op condoleancebezoek geweest in het township. Er was  een jongen van ongeveer 15 jaar oud vermoord en we zijn bij de ouders op bezoek geweest. Heel zwaar maar de moeder vond het wel fijn dat we er waren.
De "keuken"was ontruimd en daar werden stoelen voor ons neergezet.Buiten ons was er nog wat familie.We hebben zo goed en zo kwaad het ging wat met de moeder gepraat en haar getroost.
Dat is moeilijk omdat de voertaal hier Xhosa is. De meeste mensen spreken nauwelijks Engels. (daarom is het ook zo belangrijk om de kinderen Engels te leren)

Hier dan eindelijk een berichtje van mij.
Ik ben hier nu een week en het bevalt me prima.Het werk bestaat voornamelijk uit het helpen engelse les geven aan de kinderen uit het township.De kinderen zijn echt heel bijzonder.De meesten zijn erg ziek maar ze willen veel leren en vooral met ons knuffelen.Aandoenlijk!De eerste dag was vreemd toen de kinderen op ons afkwamen rennen. We delen ook hun eten uit. De meesten hebben thuis weinig of niets te eten. Be More doet ook wat dit betreft goed werk.
We zijn ook een keer meegeweest naar het township om huisbezoeken te doen. Kim en ik vinden dit werk eigenlijk "leuker" werk omdat we liever met volwassenen werken.Wij mogen voortaan iedere week mee met Celia.
De huizen in het township zijn echt krotten. Je ziet zoiets weleens op de tv maar in het echt is het nog afschuwelijker. Je ruikt en proeft als het ware de armoede.

Hallo allemaal,

Nog even en mijn Afrika avontuur gaat beginnen. Om precies te zijn ben ik nog twee dagen thuis.
Ik hoop dat ik de kans krijg om regelmatig iets te schrijven en anders zie of hoor ik jullie volgend jaar weer.
Lieve groetjes voor iedereen!
Marion.

 Klaar om naar Zuid-Afrika te gaan.Mijn ticket is binnen dus nu is het wachten. Ik vertrek zes november en doe er alles bij elkaar 20 uur over.
Ik heb er enorm zin in. 

Nog 57 dagen en ook ik ga naar Zuid-Afrika. Ik vind het nu al op een leuke manier spannend!